Ενα forum για το Twilight Saga και άλλα βαμπιροβιβλία!
 
ΦόρουμPortalΣυχνές ΕρωτήσειςΑναζήτησηΚατάλογος ΜελώνΟμάδες ΜελώνΕγγραφήΣύνδεση
Πρόσφατα Θέματα
» Αγαπημένος χαρακτήρας από το Vampire Diaries
Τετ Ιουν 19, 2013 3:47 am από Maria True Blood

» Αγαπημένος Χαρακτήρας από το Vampire Academy
Τετ Ιουν 19, 2013 3:42 am από Maria True Blood

» Damon ή Stefan?
Τετ Ιουν 19, 2013 3:40 am από Maria True Blood

» Ας συστηθούμε μεταξύ μας!
Τετ Ιουν 19, 2013 3:28 am από Maria True Blood

» Vampire Academy
Κυρ Μάης 12, 2013 12:53 am από Lia98

» Καλημερονυχτούδια!!!!!
Κυρ Μάης 12, 2013 12:52 am από Lia98

» Pc vs Laptop
Κυρ Μάης 12, 2013 12:50 am από Lia98

» Αγαπημένο είδος ταινίας
Κυρ Μάης 12, 2013 12:44 am από Lia98

» Ποια ταινία είδατε πρόσφατα
Κυρ Μάης 12, 2013 12:39 am από Lia98

Παρόντες χρήστες
1 χρήστης είναι συνδεδεμένος αυτήν την στιγμή:: 0 μέλη, 0 μη ορατοί και 1 επισκέπτης

Κανένας

Περισσότεροι χρήστες υπό σύνδεση 7, στις Τετ Οκτ 13, 2010 11:13 pm
Σύνδεση
Ψευδώνυμο μέλους:
Κωδικός:
Να γίνεται η σύνδεση αυτόματα σε κάθε μου επίσκεψη: 
:: Έχω ξεχάσει τον κωδικό μου
Κορυφαίοι συγγραφείς
♥Tina Cullen♥
 
Alice Cullen
 
Lily Luna Potter Weasley
 
thunder_7_breaker
 
Dark princess.
 
Ntina Samuel
 
kate_a17
 
poppi94
 
Hermione Granger
 
mR.Geo
 
Στατιστικά
Τα μέλη μας είναι συνολικά 68
Το νέο μέλος στις συζητήσεις μας είναι ο/η karxarias

Τα μέλη μας έχουν δημοσιεύσει συνολικά 3297 θέματα σε 238 θέματα
Πλοήγηση
 Πόρταλ
 Ευρετήριο
 Κατάλογος Μελών
 Προφίλ
 Συχνές Ερωτήσεις
 Αναζήτηση

Μοιραστείτε | 
 

 Το ονομα μου ειναι Lisa και αυτη ειναι η ιστορια μου

Πήγαινε κάτω 
ΣυγγραφέαςΜήνυμα
Dark princess.
Beautiful Creature
Beautiful Creature
avatar

Αριθμός μηνυμάτων : 161
Ημερομηνία εγγραφής : 19/09/2010
Ηλικία : 21

Character sheet
Αγαπημένος Χρακτήρας: Jasper Cullen
Family: Vampires
Ικανότητα:

ΔημοσίευσηΘέμα: Το ονομα μου ειναι Lisa και αυτη ειναι η ιστορια μου    Δευ Οκτ 25, 2010 5:27 am

κεφαλαιο 1


Εβρεχε πολυ εκεινη την ημερα........Μολις ειχε μπει το φθινοπορο αλλα τα δεντρα ειχαν ειδη γυμνωσει τα κλαδια τους.Ο ουρανος ειχε γεμισει με σκουρα συννεφα και μαλλον δεν θα σταματουσε να βρεχει συντομα....Τα κιτρινιασμενα φυλλα σχηματιζαν σωρους εδω και εκει.Προχωρισα αναμεσα τους και βρεθηκα κατω απο την μεγαλη βελανιδια που τοσο αγαπουσα.Εκατσα στις τεραστιες γερικες ριζες της και εβγαλα απο την τσαντα μου το βιβλιο που διαβαζα εκεινες τις μερες,την''προφητεια των αδερφων''

~το'ξερα πως θα σε εβρισκα εδω!!~

~γεια σου Ben.~ειπα σηκωνωντας το κεφαλι μου απο το βιβλο.~Πως και απο εδω??~

~για να πω την αληθεια σε εψαχνα..Σημερα το βραδυ θα κανω ενα μικρο party ελα αν 8ες.~

~ενταξη.Τι ωρα?~

~κατα της 10.Δωματιο 314.~

~οκ!θα προσπαθησω να ερθω~

~θα τα πουμε εκει τοτε.~ειπε και μου χαμογελασε καθως εφευγε.
Εβαλα το βιβλιο στην τσαντα και κοιταξα την ωρα.Ηταn 6,ισα που προλαβενα να κανω μπανιο και να διαλεξω κατι ομορφο να βαλω για το party.Σηκωθηκα ορθια,τιναξα την φουστα μου απο τα χωματα και ξεκινησα για το σχολειο.


~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Κοιταχτηκα στον καθρεφτη και θαυμασα τον εαυτο μου.Ειχα φορεσει ενα μαυρο φορεμα που μου εφτανε ως τα γονατα.Ηταν στενο στην μεση και κατω φαρδυ ενω στα ποδια φοραγα μαυρες μπαλαρινες.Ειχα αφησει κατω τα μαυρα μου μαλλια και ειχα βαφτει ελαχιστα.Ημουν ετοιμη να φυγω οταν θυμηθηκα οτι δεν ειχα φορεσει τιποτα στο λαιμο.Πλησιασα το κομοδινο μου και εψαξα κατι αναλογο με το φορεμα.Την προσοχη μου τραβηξε ενα παλιο μικρο μενταγιον που ειχα καιρο να το βαλω.Το πηρα και ανατριασα απο το ποσο κρυο ηταν.Παρολα αυτα το εβαλα και κοιταχτηκα μια τελευταια φορα στον καθρευτη.Ταιριαζε απολυτα.Πηρα την καμπαρντινα μου απο το κρεβατι και βγηκα στον διαδρομο κλεινοντας αθορυβα την πορτα πισω μου.
Βγηκα εξω απο το κτιριο και εβαλα την γκαμπαρντινα μου.Το σχολειο μας αποτελουνταν απο 4 κτιρια.Το πρωτο κτιριο ηταν και το ποιο μεγαλο αφου εκει ηταν ολες οι ταξεις και κατω το εστιατοριο.Το αλλο κτιριο ηταν τα δωματιο των δασκαλων και τελος τα 2 τελευταια ηταν τα δωματια των μαθητων.Το πρωτο απο τα 2,ηταν απο το δωματιο 1 εως το 500 και το αλλο απο το 501 εως το 1.000.Τα κτιρια αυτα ηταν τοποθετημενα ετσι ωστε να σχηματιζουν ενα τετραγωνο ενω στην μεση βρισκοται ενα τεραστιο προαυλιο με ενα συντριβανι στην μεση το οποιο δεν δουλευε ποια.Στην μεση του συντριβανιου υπαρχει ενας θλιμμενος αγγελος.Βεβαια αν ηθελες να κοιμηθεις καλα το βραδυ,ηταν προτιμοτερο να μην δεις το αγαλμα νυχτιατικα γιατι φανταζει πελωριο και εκτος αυτου τα φτερα του μοιαζουν περισσοτερο με φτερα δ@ιμονου παρα με αγγελου.
Μπηκα στο κτιριο και ανεβηκα απο τις σκαλες στον 3ο.Δεν χρειαστηκε να ψαξω και πολυ για το δωματιο απλα ακολουθησα την μουσικη.Εφτασα στην ανοιχτει πορτα και κοιταξα μεσα.Ηταν ασφυκτικα γεματη.Μπηκα μεσα και ανακατευτικα με το πληθος.Ο Ben ειχε φροντισει για ολα.Ο φωτισμος ηταν απο κατι κερια που βρισκονταν τοποθετημενα εδω και εκει αλλα δεν δινανε ρομαντικη οψη στο δωματιο.Στην μια ακρη του δωματιου βρισκοταν ενας παγκος με διαφορα ποτα.Τον πλησιασα και αρχισα να αναζητω κατι γνωριμο,ενω αναρωτιομουν πως στο καλο καταφερε να τα βαλει μεσα απο την στιγμη που ολα ελενχονταν.

~ηρθες!~ακουσα καποιον πισω μου να φωναζει για να μπορεσει να ακουστει.

~ναι αφου σου ειπα οτι θα ερθω!~

~παμε εξω να μιλισουμε!!~

~αφου ειναι το παρτυ σου,πως θα φυγεις?~

~μην ανησυχεις,ουτε που θα το καταλαβουν.~ειπε και με πηρε αγγαλια με το ενα χερι ενω με το αλλο εκανε χωρο για να περασουμε.
Μολις βγηκαμε στο διαδρομο εβγαλα το χερι του απο την μεση μου και χαμογελασα.
Εκανε ενα βημα πισω και με κοιταξε απο την κορφη ως τα νυχια.Το βλεμμμα του σταματησε στο μενταγιον.

~ωραιο μενταγιον!Αλλα μου αρεσε περισσοτερο με το κοκκινο φορεμα........~

~Οριστε????~

~λεω¨ωραιο μενταγιον.Θυμασε απο που το πειρες??~

~Οχι.~ειπα προσπαθωντας ματαια να θυμηθω~οχι αυτην την στιγμη~

~το περιμενα~ειπε και κοιταξε την αντιθετη πλευρα του διαδρομου.

~να σου πω εχεις πιει??~τον ρωτησα μπερδεμενη.

~Οχι,αλλα καλυτερα να παμε μεσα!!!!!
Με τραβηξε μεσα και σε μερικα δευτερα ειχε εξαφανιστει.Τι ηταν αυτο???????Κοκκινο φορεμα???Πρεπει να με μπερδεψε με αλλην......ναι αυτο ειναι ειπα καθησυχαστικα στον εαυτο μου.Βγηκα εξω και αρχσα σχεδον να τρεχω προς την εξοδο του κτιριου..
Διεσχισα γρηγορα το προαυλιο,μπηκα στο κτιριο μου και ανεβηκα στο δωματιο μου.Αλλαξα και επεσα στο κρεβατι.Ενιωθα αδυναμη και κουρασμενη αν και σημερα ουτε σχολειο ειχαμε ουτε εκανα κατι κουραστικο...Εκλεισα τα ματια μου και σε λιγα λεπτα με πειρε ο υπνος...

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Ξυπνισα το πρωι και βγηκα εξω.Αρχισα να περπαταω προσ το δασος.Μπηκα βαθια μεσα του και καθως το σκοταδι πυκνονε γυρω μου ακουσα διαφορους ηχους.Σαν καποιος να χτυπουσε ενα τζαμι με χαλικια η κατι τετοιο.Πεταχτηκα ορθια και κοιταξα το παραθυρο μου.Το περβαζι ειχε γεμισει με μικρα χαλικια.Ανοιξα το παραθυρο και κοιταξα κατω.Ηταν ο Ben

~τι στο καλω θελεις τετοια ωρα εδω???

~τωρα τελειωσε το παρτυ και εφυγες χωρις να με χερετησεις!!!~ειπε με παραπονεμενω υφος.

~και αυριο μερα ειναι!!~

~αν δεν κατεβεις κατω θα αρχισω να φωναζω και θα ξυπνησω τους παντες.~ειπε με σχεδον απειλητικο υφος.
μονο αυτο μου ελειπε......

~περιμενε!!!Σε 5 λεπτα θα ειμαι κατω!.~εκλεισα το παραθυρο και ακουμπησα με την πλατη μου τον τοιχο..........Απο ποτε ο Ben εκανε παρεα μαζι μου!?!?!??!?!Γενικα απο την στιγμη που πατησα το ποδι μου σε αυτο το σχολειο δεν με συμπαθουσε κανεις.......τα κοριτσια με κουτσομπολεβαν και με φωναζαν "το φρικιο"ενω οποιο αγορι με πλησιαζε ηταν μονο και μονο επειδη ηθελε κατι απο εμενα..........................αναστεναξα και πηγα να αλλαξω.....
Κατεβηκα κατω και κοιταξα γυρω μου....Ηταν αφαντος!!Προς στιγμην πιστεψα οτι τα ονειρευτικα ολα αυτα,αλλα μετα ακουσα βηματα πισω μου...

~μπορεις να μου πεις τι θελεις τετοια ωρα εδω περα?????~τον ρωτησα ενω μου ξεφυγε ενα χασμουριτο

~θελω να σου μιλισω!~

~και τι θεωρεις τοσο σημαντικο που δεν μπορει να περιμενει μεχρι αυριο?~

~την ζωη σου ~ειπε και μου χαμογελασε ειρωνικα αποκαληπτοντας τα τελεια δοντια του.


Κεφαλαιο 2




~Εχεις πιει ετσι???~

~Οχι,θα σου εξηγησω τα παντα στο δρομο.Απλα εμπιστευσου με!~

~να σε εμπιστευτω????Συγνωμη σε ξερω και απο χτες???
Δεν καταλαβα που βρηκε το αστειο αλλα αρχισε να γελαει.

~Καληνυχτα Ben τα λεμε αυριο ~ειπα νευριασμενη και εκανα μεταβολη για το δωματιο μου.

~εχεις δικιο συγνωμη!και το πραγματικο μου ονομα ειναι Jonathan.Παμε πανω να μαζεψεις μερικα πραγματα και υποσχομαι οσο τα μαζεβεις να σου απαντησω σε οποιαδηποτε ερωτηση μου κανεις
Χωρις να περιμενει απαντηση με πηρε απο τον καρπο και αρχισε να με τραβαει προς το κτιριο.Οσο και αν προσπαθουσα να τραβηξω το χερι μου τα δαχτυλα του,δεν καταφερνα τιποτα.

~ο!!!!!Σταματα να κανεις σαν νευροσπαστο και ακολουθησε με.~
Τον αφησα να με οδηγηση επανο.

~κλειδι!~απετησε με αυστηρη φωνη.Εβγαλα απο την τσεπη μου το κλειδι και του το εδωσα.Ξεκλειδοσε και μπηκαμε μεσα.

~Παρε ενα σακο και γεμισε τον με ρουχα και οτιδηποτε αλλο ειναι χρησιμο!~

~Χρισιμο για τι?~

~για επιβιωση.......κινδινευεις~ειπε με σοβαρο τονο στην φωνη του
Τοτε αρχισα να πιστευω οτι ειναι τρελος και ολα οσα λεει τα πιστευει.......!Κρυος υδρωτας κηλυσε στην πλατη μου.....βρησκομουν μονη σε ενα δωματιο με καποιον που γνωριζα ελαχιστα και που δεν ηξερα αν στεκι καλα στα μυαλα του.

~και περιμενεις να σε πιστεψω???~ρωτησα ενω με επιασε ενα νευρικο γελιο την ποιο ακαταληλη στιγμη,την στιγμη που επρεπε να φανω δυνατη.
~δεν σου κανω πλακα!.~ειπε σοβαρα.

~Σε παρακαλω,ειναι αργα και η μερα ηταν μεγαλη,ασ τα ξεχασουμε ολα αυτα και θα το συζητησουμε αυριο.

~Δεν το καταλαβενεις????πρεπει να φυγεις αυτην την στιγμη!~

~Βγεσ αυτην την στιγμη εξω απο το δωματιο μου.~

~μα.........~

~τωρα!!!Αν νομιζεις οτι θα σε ακολουθησω εισαι πολυ γελασμενος.~

~μα κινδινευεισ!!!~

~ναι!Απο εσενα!!!φυγε αυτην την στιγμη γιατι θα καλεσω την ασφαλεια του σχολειου.!

~δεν θα το κανεις ~ειπε και το βλεμμα του σοβαρεψε.

~δοκιμασε με.....~ειπα προκλητικα.Ανοιξε την πορτα και βγηκε εξω.

~την αλλα φορα ισωσ να μην ειμαι εδω για να σε βοηθησω!!!!!!~

~καληνυχτα,Ben,Jonathan η οπως αλλοιωσ σε λενε.~ειπα κλεινοντασ την πορτα.
Χωρις να βγαλω τα ρουχα μου επεσα στο κρεβατι.Ολο το βραδυ δεν κοιμηθηκα,σκευτομουν.Σχεδον ολη μου την ζωη βρισκομουν εγκλοβισμενη σε αυτο το σχολειο-φυλακη και ποτε δεν αναροτηθηκα τι ακριβος υπαρχει εκει εξω.....Μιας και δεν ειχα φιλουσ μπορουσα να χανομαι με τισ ωρεσ στα βιβλια χωρις να με ψαχνει κανεισ. Κτιριο ταξεων,προαυλιο,δωματιο,παρκο.....αυτο γινοταν καθημερινα επει 10 χρονια αλλα κατα καποιον τροπο ειμουν ευτηχισμενη......Μια αναμνηση τρυπωσε στο πισω μεροσ το μυαλου μου και την αφησα να με κατακληση.......


κεφαλαιο 3
Αναμνηση.


Καθομουν σε μια καρεκλα φοροντασ ενα απλο φορεματακι.Δεν πρεπει να ημουν πανω απο 7 χρονων .H μητερα μου πηγενω-ερχοταν στο δωματιο μου και πεταγε οτι εβρισκε μπροστα τισ στην αδεια βαλιτσα.

~μαμα γιατι πρεπει να φυγω????Δεν με θελεισ ποια??"θυμαμε την ειχα ρωτησει.
Γυρισε,με κοιταξε και μου χαμογελασε γλυκα.Ηταν τοσο ομορφη οταν χαμογελουσε....

~Φυσικα και σε θελω αλλα το σχολειο στο οποιο θα πας ειναι πολυ καλο και η μαμα εχει μερικα προβληματα.~ειπε κλειδονοντασ την βαλιτσα.Με πειρε απο το χερι και βγηκαμε εξω.Φορτοσε την βαλιτσα στο πορτ μπαγκαζ.Μπηκαμε στο αυτοκινιτο και δεν μiλησαμε για τησ επομενεσ 5 ωρεσ.Κοιταζα εξω απο το παραθυρο μου και εβλεπα τα παιδια των γειτωνων να παιζουν χαρουμενα.
~εγω γιατι πρεπει να φυγω?~σκευτικα..~γιατι να μην μπορω να παιξω μαζι τουσ?~
Το τοπιο αλλαζε και σιγα σιγα,τα ομορφα καλοχτισμενα σπιτακια αραιοναν,ωσπου στο τελοσ δεν υπηρχε τιποτα αλλο να θαυμασεισ παρα δεντρα και κανενα ερημο σπιτι εδω και εκει.Η γλυκια μυρωδια που συνηθωσ ερχοταν απο τισ κουζινεσ των σπιτιων,ειχε διαληθει και τωρα το μονο που καταφερνα να μυρισω ηταν χωμα και πευκο.


Οταν φτασαμε....θυμαμε.....ηρθε κοντα μου και εσκυψε στα γονατα για να ειναι στο ιδιο υψος με εμενα.

~Να ξερεις οτι σε αγαπαω πολυ!!!!~ειπε ενω τα δακρυα τησ κυλουσαν ακαταπαυστα στα πορσελανινα μαγουλα τισ....~και οτι θα σε περνω τηλεφωνω οσο ποιο συχνα μπορω και μολισ ξεκαθαριστουν τα προβληματα θα ερθω να σε παρω οσο το δυνατον γρηγοροτερα......το υποσχομαι!!!!!!~
μια υποσχεση που ομωσ δεν κρατησε ποτε.....οι μερεσ περνουσαν,και σιγα σιγα τισ διαδεχτικαν οι μηνες,που με την σειρα τουσ εδωσαν την θεση τουσ στα χρονια....και δεν με πηρε ποτε τηλεφωνω
Aνακαθισα στο κρεβατι μου και σκουπισα τα ματια μου.Ολο αυτον τον καιρο ειχα θαψει βαθια την αναμνηση αυτη προσπαθοντασ να βουλωσω το κενο που ειχε δημιουργηθει μεσα μου.Σηκωθηκα,πηρα την καμπαρντινα μου και βγηκα εξω.Πρωχωρισα μερικα μετρα και εκατσα στο πιο κοντινο παγκακι.Ημουν απελπισμενη.Αυτη η αναμνηση ηταν σαν να με ξυπνησε απο το βαθυ λυθαργο που ειχα πεσει και να γεμισε το μυαλο μου με τρομακτικα ερωτηματα.Το σχολειο τελειωνε και δεν ηξερα που στο καλο θα πηγενα.Δεν θυμομουνα κανεναν συγκενη ποσο μαλλον διευθυνσης......3 μηνες και θα βρισκομουν εκει εξω αντιμετωπη με ενας θεος ξερει τι.Δεν ηξερα καν απο που να αρχισω.Δεν ειχα φιλουσ ουτε ξαδερφια απ'οσο μπορουσα να θυμηθω και με τον φοβο να εχει κουρνιασει στο στηθος μου γλιστρισα σε εναν ανυσηχω υπνο.

κεφαλαιο 4


Το πρωι ξυπνησα απο της φωνες που ακουγονταν διπλα μου.Ανοιξα τα ματια μου και αντικρισα τις 2 ποιο μισιτεσ κοπελες που υπαρχαν στην γη!Η Stefanie και η Cristin ηταν οι ντιβες του σχολειου.Και το χειροτερο απο ολα ηταν διδυμεσ!Ξανθιες με γαλανα ματια γεματα μισος.Ημουνα σιγουρη πως ο σκοπος τισ ζωης τους ηταν να με μειωνουν με καθε ευκαιρια.Με εδειχναν με το δαχτυλο και γελουσαν.

"Ηρεμισε"σκευτικα"σε μερικους μηνες δεν προκειτε να τις ξαναδεις ποτε."
Σηκωθηκα χωρις να δινω σημασια στισ προσβολες τους,ισιωσα τα ρουχα μου και πηρα το δρομο για το δωματιο μου.Οταν μπηκα στο δωματιο μου παραλιγο να ξαναβγω καθως ημουν σιγουρη πως μπερδεψα τα κτιρια η κατι τετοιο.Ηταν σαν να περασε τυφωνας και να σαρωσε τα παντα στο περασμα του.Τα συρταρια ηταν βγαλμενα απο το κομοδινο και ολα τα ρουχα ηταν πεταμενα κατω.Τα βιβλια μου ηταν σχισμενα και σκορπισμενα παντου.

"Μα τι στο καλο εψαχναν?"ρωτησα περισοτερο τον εαυτο μου χωρις να περιμενω απαντηση.

"Εσενα"ακουσα μια φωνη να μου λεει.ξεροκαταπια και προσπαθησα να προσδιορισω απο που ειχε ερθει η τοσο γνωριμη φωνη.Στην πορτα του μπανιου στεκοταν ο Ben-Jonathan.

"Στο ειχα πει πως κινδινευεις.Να ευχαριστεις τον θεο που εισαι ζωντανει."

"Ποιος το εκανε αυτο?"

"Ο πατερας σου.Η μαλλον οι απεσταλμενοι του"

"Ο πατερας μου ειναι νεκρος Jonathan.Tον παρεσηρε το ρεμα ενω κολυμπουσε."

"Ο πατερας σου Lisa ειναι ζωντανος και σε θελει κοντα του."

"Γιατι του ελειψα??"ρωτησα κοροιδευτικα ενω ακομα προσπαθουσα να καταλαβω αν μου εκανε πλακα.

"Δεν το νομιζω."ειπε σοβαρα

"τοτε?"Ρωτησα περιμενοντας μια ποιο ικανοποιητικη απαντηση.

"Ολες οι μαντισσες μιλουν για σενα!Λενε οτι μπορεις να φερεισ την αρχη του τελους αναλογα με την αποφαση που θα παρεις και οτι κατεχεις την δυναμη να σκοτωνεις και να ζωντανευεις τα παντα!Για αυτο σε θελει ο πατερας σου."

"Σταματα τις βλακιες Jonathan!!Θα μπορουσες να ακολουθησεις καριερα συγγραφεα!!Το εχεις σκεφτει ποτε αυτο??"

"Και εσυ σταματα να κανεις σαν μικρο παιδι!!Απλα κανε αυτο που σου λεω!!!"

"Πως μπορω να σε εμπιστευτω Jonathan??Σε βλεπω επει 10 χρονια στο σχολειο.και ποτε μα ποτε δεν μου εχεις μιλισει και ξαφνικα με καλεις σε ενα παρτυ και μου λες οτι κινδινευω!!!!!Πως ξερω οτι δεν εισαι αλλο ενα κολπο απο αυτα που μου σκαρωνουν οι διδυμες??"
Δεν απαντησε παρα μονο εβαλε το χερι του στην τσεπη του και εβγαλε μια αλυσιδα που στην ακρη της κρεμοταν μια καρδια με τα αρχικα μου.

"Η αλυσιδα τις μητερας μου!!!"Αναφωνισα!Στο μυαλο μου ηρθε αλλη μια αναμνηση.
Εγω με την μητερα μου να πηγενουμε στο γωνιακο χρυσοχοειο για να χαραξει τα αρχικα μου.

"Που την βρηκες?"

"Μου την εδωσε η ιδια ετσι ωστε να μπορεσεις να με εμπιστευτεις.Ηξερε οτι δεν προκειτε να με εμπιστευτεις ευκολα."
Τον κοιταξα για μερικα δευτερα στα ματια.

"Εισαι σιγουρος οτι δεν μπορουμε να μεινουμε μεχρι να αποφητισουμε??."
Κοιταξε γυρω γυρω το δωματιο.

"Φυσικα αλλα πες μου που εχεις βελονα και κλωστες?.

"Τι τα θες? "τον ρωτησα νευριασμενη

"Για να ξερω που θα τα βρω οταν οι 'απεσταλμενοι"σε κανουν κοματακια και αναγκαστω να σε ραψω κοματι κοματι."

Τον κοιταξα προσπαθωντας να κρατιθω και να μην ξερασω.

"Ποσο αναισθητος μπορει να εισαι??ρωτησα

"την αληθεια λεω!Την αλλη φορα θα σε βρουνε και και αυτο που σου περιεγραψα τωρα δεν θα ειναι τιποτα σε συγκριση με αυτα που προκειτε να σου κανουν".ειπε και προσθεσε γρηγορα"αν σε βρουν"
Τον κοιταξα αλλη μια φορα στα ματια και μετα προσπαθωντας να κρυψω τον τρομο στην φωνη μου ρωτησα.

"ποτε φευγουμε??"





_________________
The only hope in this endless night
Is to follow you through the shadows of the deepest blue, away from the light
I hear your voice is calling me: "Don't be afraid"
But there's something deep inside of me
Forcing me to turn away
Take my hand, don't turn away, I need you to stay
I know a place where the light and the dark can become as one
This loneliness is killing me
Is there a place we both can live?
You're the dancer in the dark
You're the child of the light
You're the sinner of all time
You're the saint with wings so white
You're the distant shape in the night
You're all the innocence left alive
You're like tainted sun
You're the star shining bright
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών
 
Το ονομα μου ειναι Lisa και αυτη ειναι η ιστορια μου
Επιστροφή στην κορυφή 
Σελίδα 1 από 1

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτήΔεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
Vampires Home :: Fanfiction :: Fanfiction :: Οι ιστορίες των μελών μας-
Μετάβαση σε: